Wielokrotne prośby o opuszczenie mieszkania nie dają żadnego rezultatu. Syn dalej jest zameldowany i z mieszkania rodziców czyni sobie poduszkę bezpieczeństwa na przyszłość, licząc że mieszkanie w końcu odziedziczy lub zwyczajnie, prowadzi lekki tryb życia i nie ma ochoty się usamodzielnić. 

Czy można wymeldować dorosłe dziecko bez jego zgody?

Można wymeldować dziecko z mieszkania, nawet wtedy gdy jest dorosłe. Warunkiem skutecznego wymeldowania jest aby dziecko nie mieszkało w mieszkaniu. Niezamieszkiwanie powyżej 3 miesięcy powoduje, że można wymeldować inną osobę w trybie administracyjnym. Jeżeli jednak, dziecko mieszka lub pomieszkuje, czyniąc sobie z mieszkania rodziców dodatkowe miejsce zamieszkania wówczas wymeldowanie go będzie trudne a nawet w niektórych sytuacjach niemożliwe.

Czy wymeldowane dziecko ma prawo do mieszkania?

Wymeldowane w trybie administracyjnym dziecko nie ma prawa do zamieszkiwania w mieszkaniu. Jeżeli doszło do skutecznego wymeldowania administracyjnego, gdzie dowody wskazywały na dobrowolne opuszczenie mieszkania i niezamieszkiwanie to tym bardziej nie można domniemywać tytułu prawnego do nieruchomości. Żeby dziecko ponownie miało prawo zamieszkać w mieszkaniu rodziców i się powtórnie zameldować musi posiadać tytuł prawny. Tytułem prawnym może być umowa najmu lub nawet nieodpłatna umowa użyczenia.

Jak zmusić zameldowanego syna do wyprowadzki?

Niestety nie można zmusić nikogo przymusowo do wyprowadzki. Dotyczy to nawet zameldowanego dziecka. Jeżeli syn nie chce się wyprowadzić dobrowolnie to można go usunąć jedynie w drodze eksmisji przeprowadzając w tym celu odpowiednie postępowanie sądowe. Postępowania eksmisyjne są zazwyczaj długotrwałe. Wyjątkiem są sprawy o eksmisję wszczęte wobec dopuszczania się przez członka rodziny przemocy wobec innych osób zamieszkujących.

Zameldowany syn pije i bije. Co robić?

Pijący i dopuszczający się aktów przemocy syn, który zamieszkuje w mieszkaniu powinien w swoich działaniach poskromiony.

Po pierwsze w sytuacji aktów przemocy powinna zostać wezwana policja. Zameldowanie nie daje synowi prawa do nadużywania alkoholu i pod jego wpływem dopuszczania się przestępstw.

W drugiej kolejności osoba dotknięta przemocą w rodzinie może żądać zobowiązania przez sąd sprawcy przemocy do opuszczenia wspólnie zajmowanego lokalu. Wskazana możliwość żądania jest ustawowym uprawnieniem pokrzywdzonego do złożenia do sądu wniosku o eksmisję sprawcy przemocy w rodzinie. Wyjątkowo, wyznaczona rozprawa musi odbyć się w terminie 30 dni od dnia złożenia wniosku. Jest to przyspieszony tryb eksmisji niechcianej w mieszkaniu osoby. Dodatkowo można złożyć wniosek o natychmiastowe wykonanie wyroku, co znacznie przyspieszy eksmisję komorniczą syna dopuszczającego się przemocy.

Czy można nie wpuścić syna do domu?

Niewpuszczenie syna do domu czy ewentualna wymiana zamków może mieć konsekwencje dwojakiego rodzaju.

Po pierwsze, mogą to być konsekwencje cywilne, to znaczy, że syn jeśli faktycznie współzamieszkuje w mieszkaniu będzie mógł domagać się przywrócenia posiadania i zostanie komorniczo wprowadzony do mieszkania jeśli jego żądanie będzie słuszne.

Drugim rodzajem konsekwencji, są konsekwencje na gruncie prawa karnego. Może okazać się, że rodzice poprzez niewpuszczenie dorosłego syna do domu narażą się na zarzut utrudniania zamieszkiwania. Utrudnianie lokatorowi wejścia do mieszkania jest niewątpliwie utrudnianiem zamieszkiwania i jest zagrożone karą pozbawienia wolności do lat 3.

Czy można eksmitować własne dziecko?

Można eksmitować każdą osobę, nie tylko obcą ale także własne dziecko. Fakt istnienia stosunku rodzinnego między pozwanym w sprawie o eksmisję a żądającym eksmisji nie ma wpływu na wyrok. To czy eksmisja zostanie przeprowadzona i powództwo uwzględnione zależy od wielu czynników, w tym najważniejszym jest posiadanie tytułu prawnego do zamieszkiwania w mieszkaniu. Brak tytułu prawnego do nieruchomości, w której dziecko zamieszkiwało korzystając z uprzejmości rodziców (wygaśnięcie użyczenia) jest przesłanką, umożliwiającą eksmisję.

Kwestie moralne eksmisji własnego dziecka.

Eksmisja dorosłego dziecka z mieszkania rodziców nie jest niezgodna z zasadami współżycia społecznego. Gdyby żądanie eksmisji dziecka było niemoralne, polskie sądy oddalałyby wszelkie powództwa o eksmisję dorosłych dzieci. Eksmisja własnego dziecka z mieszkania mimo pojawiąjących się wątpliwości, może być dla niego bodźcem do usamodzielnienia się i ustatkowania. Rodzice dorosłych dzieci często mają podobne dylematy i pozwalają dzieciom korzystać z ich pomocy. Warto rozważyć, próbę nauczenia dorosłego dziecka, że sam także może sobie poradzić nie wykorzystując przy tym rodziców.

Sprzedaż mieszkania z pełnoletnim dzieckiem.

Jeżeli rodzicom trudno jest podjąć działania zmierzające do przeprowadzenia eksmisji i nie chcą uczestniczyć w tym postępowaniu mogą rozważyć sprzedaż nieruchomości z lokatorem. Sytuacje życiowe są różne, relacje między rodzicami a dziećmi są często skomplikowane. Brak zgody co do opuszczenia mieszkania przez dorosłe dziecko z silnym charakterem bywa niejednokrotnie przyczyną konfliktów. Rodzice pełnoletniego, samodzielnego dziecka często nie chcą z nim walczyć w tym w szczególności na drodze sądowej. Rodzice często podejmują decyzje o zmianie mieszkania. Właściciele mogą zmienić miejsce zamieszkania i sprzedać mieszkanie zostawiając w nim pełnoletnie dziecko, które nie chce się wyprowadzić. Eksmisja zostanie przeprowadzona wówczas przez nowego właściciela nieruchomości, który nabywając własność liczy się z koniecznością wystąpienia na drogę sądową. Sprzedaż mieszkania z dorosłym dzieckiem jest jednym z rozwiązań jakie mogą zastosować rodzice będący właścicielami mieszkania.